1. «عصمت» برگرفته از كلمه «عصم» به معناى نگهداشتن و مانع شدن است([1]) و در اصطلاح «نيروى درونى است كه شخص را از گناه و حتى از خطا و اشتباه منع مى كند»([2]) و طبق تعريف ديگر «عصمت لطفى است از طرف خداوند، كه شخص را از انجام فعل قبيح باز مى دارد([3])، به اين معنا كه انسان در اثر ايمان و شناخت و يقين كامل، داراى روحى مى شود كه با كمال آزادى و آگاهى هرگز نه تنها گناه نمى كند بلكه انديشه و فكر گناه هم در ذهن او خطور نمى كند([4]).
2. در اصل عصمت انبياء، بين مسلمين هيچ اختلافى نيست، ولى در مراتب آن اختلاف وجود دارد. شيعيان قائلند كه انبياء از انجام هر گناهى چه عمداً و چه سهواً و چه نسياناً معصوم هستند، ولى اكثر اهل سنت معتقدند كه انبياء از گناه صغيره اى كه سهوا انجام شود معصوم نيستند و ممكن است كه شخص نبى گناه صغيره سهوى انجام دهد و همچنين عصمت را فقط در زمان نبوت قبول دارند([5]) نه قبل از آن.
3. منظور از عصمت پرهيز از كارهايى است كه از نظر شرعى حرام است نه امورى كه به آن ها مجازاً عصيان و گناه گفته مى شود.
ـ با توجه به مطالبى كه اشاره شد، در جواب از علت استغفار انبياء و ائمه و اين كه آيا اين عمل آن ها نشان دهنده نقص و نداشتن عصمت نيست بايد بگوييم كه:
ادامه مطلب
امام محمد باقر از امير المومنين (ع) روايت فرموده: هنگامي كه آيت الكرسي نازل شد رسول خدا (ص) فرمود آيه الكرسي آيه اي است كه از گنج عرش نازل شده و زماني كه اين آيه نازل گشت هر بتي كه در جهان بود با صورت به زمين خورد.
در اين زمان ابليس ترسيد و به قومش گفت :"امشب حادثه اي بزرگ اتفاق افتاده است باشيد تا من عالم را بگردم و خبر بياورم.
ابليس عالم را گشت تا به شهر مدينه رسيد مردي را ديد و از او سوال كرد: " ديشب چه حادثه اي اتفاق افتاد"
مرد گفت "رسول خدا فرمود:" آيه اي از گنج هاي عرش نازل شد كه بت هاي جهان به خاطر آن آيه همگي با صورت به زمين خوردند. ابليس بعد از شنيدن حادثه به نزد قومش رفت و حادثه را به آن ها خبر داد.
===================
آيت الكرسي سيد آيات قرآن
پيامبر به حضرت علي (ع) فرمود: " يا علي ! من سيد عربم-مكه سيد شهر هاست- كوه سينا سيد همه كوه هاست- جبرئيل سيد همه فرشتگان است – فرزندانت سيد جوانان اهل بهشتند- قرآن سيد همه كتاب هاست – بقره سيد همه سوره هاي قرآن است – ودر بقره يك آيه است كه آن آيه 50كلمه دارد و هر كلمه 50 بركت دارد و آن آيت الكرسي است.
ادامه مطلب
(سوره 29 آیه 27) اشاره میکند که تمام پیامبران از تخم و ترکه ابراهیم بوده اند. اما (سوره 16 آیه 36) میگوید الله از میان همه ملتها مردمانی را به پیامبری برانگیخته است.
پاسخ : این گفته که تمام پیامبران از نسل ابراهیم بوده اند در این آیه دیده نمیشود . و نهاده شدن پیامبری در نژاد او دال بر انحصار پیامبری در خاندان او نیست چنانچه پیش از او نیز پیامبرانی ( مانند نوح ) بوده اند .
و بخشيديم بدو اسحق و يعقوب را و نهاديم در نژادش پيمبرى و كتاب را و داديم بدو مزدش را در دنيا و همانا او است در آخرت از شايستگان سوره ۲۹ آيه27
قرآن میگوید هر کسی مسئولیت گناهان
خود را بر عهده دارد (سوره 17 آیه 13-15، سوره 53 آیه 38-42)، اما قرآن
یهودیان زمان محمد را برای گناهیی که اجدادشان 2000 سال پیش با ستایش
گوساله طلاعی کرده اند محکوم میکند. پاسخ : در اینجا شبهه افکن هیچگونه آیه ای دال بر صحت گفته خود ذکر نکرده و تنها اقدام به کلی گویی بدون ذکر آیه نموده است هر كس هدايت شود جز اين نيست كه هدايت شود براى خويشتن و هر كس گمراه شود جز اين نيست كه گمراه شود بر خويشتن و برندارد هيچ گنهبارى بار گناه ديگرى را و نيستيم ما عذابكننده تا برانگيزيم پيمبرى را (17:15)
پاسخ : خداوند خالق هر چیز است و هیچکس بدون اجازه او قادر به خلق چیزی نیست . چنانچه عیسی نیز به اذن خدا و بدستور او پرنده ای خلق کرده است ( سوره مائده آیه 110 ). و نیز چنانچه خالق های دیگری وجود داشته باشند آنها نیزخود مخلوق همان خالق یکتا هستند .
(سوره 2 آیه 62) و (سوره 5 آیه 69) میگویند "آری" و (سوره 5 آیه 72، تنها بعد از 3 آیه) و (سوره 3 آیه 85) میگوید "نه".
پاسخ : برابر2 آیه مذکور برای آندسته از مسیحیان و... که به خدا و رستاخیز ایمان آورده و نیز کارهای نیکو نمایند نگرانی و اندوه نخواهد بود . در (سوره 5 آیه 72 ) می بینیم در مورد افرادی که میگویند خدا همان مسیح پسر مریم است لفظ کسان بکار رفته است. (لذا آنها مسیحی نیستند) و در ادامه آیه مشرکین و ستمکاران البته مستوجب عذاب خواهند بود . در ( سوره 3 آیه 85 ) به کسیکه غیر از اسلام دین دیگری بخواهد وعده عذاب جهنم داده نشده است بلکه هرگزاز او پذیرفته نمیشود و از زیانکاران خواهد بود.
سوره 3 آیه 144) میگوید تمام پیامبران قبل از محمد مرده اند، اما (سوره 4 آیه 158) میگوید مسیح به سوی خدا برخاست
پاسخ : ( سوره 3 آیه 144) خطاب به مردم میگوید محمد ( صل الله ) جز رسولی نیست که پیش از او رسولانی گذشته اند (آمده و رفته اند ) در ( سوره 4 آیه 157 و 158 ) میخوانیم که یقینا مسیح ( علیه السلام ) را نکشته اند بلکه خداوند او را بسوی خود ترفیع داده است . لذا او نیز از میان مردم به سوی خدا رفته ( یا گذشته ) است. ( ضمنا مطلبی دال بر نمردن مسیح ( علیه السلام ) مشاهده نمیگردد). وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ....... ( سوره 3 آیه 144) بَل رَّفَعَهُ اللّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ( 4:158)سوره (39 آیه 4) تایید میکند و (سوره 6 آیه 101) احتمال این کار را رد میکند.
پاسخ : کاملا روشن و طبیعیست که اگر چنانچه کسی بدون داشتن همسر علاقمند به داشتن فرزند باشد تنها راه برگزیدن فرزند هست :
پديدآرنده آسمانها و زمين چگونه وى را فرزندى باشد و نبوده است براى او همسرى و آفريده است همه چيز را و او است به هر چيزى دانا ( سوره 6 آیه 101 )
اگر مىخواست خدا كه بگيرد فرزندى هر آينه برمىگزيد از آنچه مىآفريد هر چه را مىخواست منزّه است او است خداوند يكتاى قهار ( سوره 39 آیه 4 )
پاسخ : جسدش پس ازغرق شدن برای عبرت آموزی به ساحل نجات افکنده شد ( جسدش طعمه ماهیان و .. نشد )
پس امروز برهانيمت به كالبدت تا باشى براى آنان كه پس از تو آيند نشانه [عبرتى] و همانا بسيارى از مردمند از آيتهاى ما غافلان
وقتی موسی پیامبر بود و در مورد خدا برای فرعون صحبت کرد (سوره 40 آیه 23-25) یا وقتی موسی یک نوزاد بود (سوره 20 آیه 38-39). پاسخ : در ( سوره 20آیات 38و 39 ) اینکه
مشخصا موسی در زمان نوزادی به دلیل چنین فرمانی به دریا افکنده شده یا خیر
دیده نمیشود . ( هر چند با توجه به آیه 4 سوره قصص و بعضی آیات دیگر فرعون
این عمل جنایت کارانه را متناوبا و بدلایل گوناگون انجام میداده است ) همانا فرعون برترى جُست در زمين و گردانيد مردمش را گروهائى ناتوان مىگرفت دستهاى از آنان را سر مىبريد فرزندان ايشان را وا مىگذارد زنان ايشان را و همانا او بود از تباهكاران (قصص ۴ )
